תחנה מס' 4: הבריכה העליונה Opening محطة رقم 4: البركة العلوية

עין חניה – מדריך קולי Trip Talk عين حنية – مرشد صوتي

כעת גיליתם את המעיין ואת הבריכה העליונה, האוספת את מי המעיין ומזרימה אותם ממנה. נוצרים מאמינים מכנים את המעיין בשם מעיין פיליפוס. פיליפוס המבשר, זה כינויו, הוא שהפיץ את תורתו של ישוע בקרב יהודים מתייוונים. לפי המסורת הנוצרית, הוא הטביל לנצרות כאן במעיין הזה את השר הממונה על האוצר של קַנְדַּק, מלכת כוש. לאחר הטבלת השר, המכונה בברית החדשה "הסריס הכושי", נשאה רוח הקודש את פיליפוס לאשדוד, ושם הוא המשיך להפיץ את מסריו של ישוע. במסורת העדה הנוצרית האתיופית דמות הסריס הכושי חשובה, מפני שהסריס הביא את הנצרות לאתיופיה.

פרשה זו, המיוחסת במסורת גם לעין חניה, נחשבת אירוע מכונן בנצרות הקדומה, כיוון שהיא האזכור הראשון בברית החדשה של הטבלה לנצרות של אדם שאינו יהודי, דהיינו עדות ראשונה להתפשטות הבשורה הנוצרית מחוץ לארץ ישראל.

הבריכה העליונה נבנתה בתקופה הרומית כנראה, והייתה חלק מבית אחוזה, או וילה. היא הייתה מוקפת שׂדרת עמודים מחוברת לקשתות וסביבה היו מבני מגורים. ממערב לבריכה וממזרח לה נראים פתחים המובילים לשרידי חלק מהחדרים. נראה שמאוחר יותר, בתקופה הביזנטית, במאה הרביעית עד המאה השביעית לספירה, השתלבו הבריכה והנימפיאון במתחם מקודש. סברה זו נשענת על שרידי כנסייה שהתגלו ממזרח לבריכה, אך הם אינם חשופים היום. בתקופה זו נבנתה הבריכה התחתונה ליד הנימפיאון, והיא מהמרשימות והגדולות בהרי ירושלים.

בתקופה האסלאמית הקדומה, מהמאה השביעית עד המאה האחת-עשרה, שימשה הבריכה לאגירת מים להשקיה. קשת האבנים, הצמודה לבריכה, היא מתקופה זו, ונושאת אמה. האמה אספה מי גשמים ממדרון ההר והובילה אותם לבריכה, לאחר שעברו דרך בריכת שיקוע. לפני שתעברו לתחנה הבאה, התקדמו מעט לכיוון מקור המים ותוכלו להבחין בנקבות, שמהן בוקעים מי המעיין. אם אתם רוצים, בהמשך תוכלו לרדת בסולם לנקבת ההליכה הקצרה באורך תשעה מטרים וחצי.

הכוונה: משם חזרו על עקבותיכם והמשיכו לפי השילוט אל נקודת התצפית ברחבה הפתוחה, מעל הבריכה התחתונה, ולידה מעקה מתכת.

טקסט מונגש:

תחנה מספר 4: הבריכה העליונה

אנחנו נמצאים ליד המעיין והבריכה העליונה (הבריכה שלמעלה).

בבריכה העליונה יש מים שמגיעים מהמעיין.

אנשים שמאמינים בדת הנוצרית קוראים למעיין הזה מעיין פיליפוס.

פיליפוס הוא אדם שלימד יהודים את הדת של הנוצרים לפני הרבה שנים.

לפי המאמינים הנוצרים, במקום הזה קרה אירוע דת חשוב לאנשים הנוצרים.

אנשי המקצוע חושבים שאנשים בנו את הבריכה העליונה בתקופה הרומית.

הבריכה הייתה חלק מבית גדול.

מסביב לבריכה היו עמודים מחוברים לקשתות.

מסביב לעמודים היו חדרים שאנשים גרו בהם.

אפשר לראות משני הצדדים של הבריכה פתחים.

הפתחים האלה מובילים למה שנשאר מהחדרים, שהיו מסביב לבריכה.

אחר כך הגיעה התקופה האיסלאמית המוקדמת.

כלומר, אנשים מהדת המוסלמית היו אחראים על האיזור.

באותה תקופה, השתמשו בבריכה כדי לשמור מים להשקיה.

צמוד לבריכה יש צורה של קשת מאבנים.

הקשת היא מאותו הזמן.

בקשת יש אמת מים.

אמת המים היא תעלה שאספו בה מים של גשם.

התעלה הובילה את המים של הגשם לבריכה.

היום זורמים באמת המים מים מהמעיין, שיוצאים מתוך האדמה.

לפני שאנחנו עוברים לתחנה הבאה, אפשר להתקדם קצת לכיוון המים.

כך, אפשר לראות את הנקבות.

הנקבות הן חורים בסלע.

המים מגיעים מהאדמה, ויוצאים דרך החורים בסלע.

מי שרוצה, יכול לצאת להליכה קצרה ולרדת בסולם לנקבה.

סיימנו את ההסבר על התחנה.

[אפקט צלצול נעים של פעמון]

לאן עכשיו?

אחרי הביקור כאן, אנחנו ממשיכים למעל הבריכה התחתונה הגדולה, ליד מעקה (גדר) מהחומר מתכת.

שם, אנחנו מגיעים לנקודת התצפית.

Station 4: The Upper Pool

Now you’ve discovered the spring and the upper pool, which collects the spring water and channels it out. Christians call this spring the Spring of Philip. Philip the Evangelist, as he is called, spread Jesus’s teachings among Hellenized Jews. According to Christian tradition, it was at this spring that he baptized the treasury official of the Ethiopian Queen Candace. After the official was baptized, he went on from there to spread the teachings of Jesus. In the Ethiopian Christian tradition, the Ethiopian eunuch, as he is known, is an important figure because he brought Christianity to Ethiopia.

This story, which is also said to have happened at the Haniya Spring, is a very significant event in early Christianity, because it’s the first time the New Testament mentions the baptism of a non-Jew; that is – the first evidence of the Christian faith spreading beyond the Land of Israel.

The upper pool was apparently built in the Roman period (apparently the first century CE), and was part of a manor house or a villa. It was surrounded by a row of columns connected to arches, which in turn were surrounded by rooms. To the west and east of the pool you can see doorways that lead to the remains of some of the rooms. It seems that later, in the Byzantine period, from the fourth to the seventh centuries, the pool and the nymphaeum became part of a sacred compound. This theory is based on the remains of a church, which cannot be seen today, discovered east of the pool. During this period, the lower pool was built next to the nymphaeum; it’s among the most impressive and largest pools in the Jerusalem Mountains.

During the Early Islamic period, from the seventh to the eleventh centuries, the pool was used as an irrigation reservoir. A stone arch next to the pool dates from this period, and carries an aqueduct. The aqueduct collected rainwater from the slope and channeled it to the pool after the water had passed through a sedimentation pool. Before you go on to the next station, walk ahead a bit toward the water source, and you’ll be able to see tunnels from which the spring water emerges. If you want, later you can go down the ladder to a short walking tunnel, about nine and a half meters long.

Direction: From here, retrace your steps and follow the signs to the lookout at the open plaza, above the lower pool, next to which is a metal railing.

محطة رقم 4: البركة العلوية

الآن اكتشفتم النبع والبركة العلوية التي تجمع مياه الينبوع وتصرفها منه. المسيحيون المؤمنون يسمون النبع بإسم نبع فيلبيوس. القديس فيلبس الرسول، هذا هو لقبه، هو القديس الذي نشر تعاليم السيد يسوع المسيح بين يهود اليونان. وفقًا للتقاليد المسيحية، عمّد الوزير المسؤول عن أموال قنداقة، ملكة كوش، إلى المسيحية هنا في هذا النبع. بعد معمودية الوزير، المعروف في العهد الجديد باسم "الخصي الحبشي"، حمل الروح القدس فيليبوس إلى أشدود، حيث واصل التبشير بتعليم السيد يسوع المسيح. في تقاليد المجتمع المسيحي الإثيوبي، فإن شخصية الخصي الحبشي مهمة، لأن الخصي جلب المسيحية إلى إثيوبيا.

تُعتبر هذه الحادثة، التي تُنسب تقليديًا أيضًا إلى عين الحنية، حدثًا حاسمًا في المسيحية المبكرة، حيث أنها أول ذكر في العهد الجديد لمعمودية شخص غير يهودي للمسيحية، أي أول دليل على انتشار البشرى بالديانة المسيحية الإنجيل المقدس خارج أرض إسرائيل.

تم بناء البركة العلوية في العصر الروماني على ما يبدو، وكانت جزءًا من منزل أو فيلا. كانت محاطة بجادة من الأعمدة المتصلة بالأقواس وحولها المباني سكنية. توجد فتحات إلى الغرب من البركة وإلى الشرق منها تؤدي إلى بقايا عدد من الغرف. يبدو أنه في وقت لاحق، خلال الفترة البيزنطية، من القرن الرابع حتى القرن السابع الميلادي، تم دمج البركة والنيمفيوم nymphaeum في مُجمع مقدس. يعتمد هذا الاعتقاد على بقايا كنيسة تم اكتشافها شرق البركة، لكنها غير مكشوفة اليوم. خلال هذه الفترة تم بناء البركة السفلية بالقرب من النيمفيوم Nymphaeum ، وهي واحدة من الأكثر إثارة للإعجاب وأكبرها في جبال أورشليم القدس.

في الفترة الإسلامية المبكرة، من القرن السابع إلى القرن الحادي عشر، تم استخدام البركة لتخزين المياه للري. القوس الحجري المجاور للبركة يعود إلى هذه الفترة ويحمل قناة. القناة جمعت مياه الأمطار من منحدر الجبل ووصلت إلى البركة بعد مرورها عبر بركة ترسيب. قبل الانتقال إلى المحطة التالية، تقدموا قليلاً باتجاه مصدر الماء – وتستطيعون مشاهدة الأنفاق، التي تخرج منها مياه الينابيع. إذا كنتم ترغبون في ذلك، يمكنكم فيما بعد النزول على السلم إلى قناة السير القصير والتي يبلغ طولها تسعة أمتار ونصف المتر.

توجيه: من هناك نعود أدراجنا إلى الخلف ونتابع وفقًا للافتات إلى نقطة المطلّ في الساحة المفتوحة، فوق البركة السفلية، وبجوارها درابزين معدني.