תחנה 7 - השער הישראלי | Station 7 – The Israelite Gate البوابة الإسرائيلية

• להאזנה לחצו כאן >>

•   להאזנה מונגשת בעברית, לחצו כאן >>

• For listening, press here >>

• ? للاستماع باللغة العربية، اضغطوا هنا >>

Scroll down for English text

אנחנו נמצאים בשער הכניסה לעיר. מלבדו יש עוד ארבעה שערים, ויש לכך סיבה. העיר דן שכנה על גבול ממלכת ישראל, קצת כמו היום, והיא הייתה גם מרכז פולחן חשוב, לכן היא מבוצרת היטב בחומות ושערים. אפשר לראות שבין עמודי השער מונח הסף ועליו אבן בולטת ששימשה למניעת הרמתו של השער אם ינסו לכבוש את העיר. בתקופת המקרא היו לשער עוד תפקידים חשובים חוץ מהגנה. אפשר לראות שהשער מוביל לחצר גדולת ממדים. חצר זו הייתה המרכז המסחרי של העיר. לכאן התנקזה תנועת הסחורות בין העיר לכפרים ולערים אחרות, ונפח התנועה הוא שקבע את ערכן היחסי. מהחלפת סחורות ליד השער נולד מטבע הלשון "שער חליפין", המשמש בעברית עד היום.

שער העיר היה גם מקום שבו נעשה משפט. אפשר לראות ליד השער מושב חשוב ולצידיו בסיסים של ארבעה עמודים שנשאו אפיריון. זהו מושבו של המלך כשהוא בא לשפוט את בני העיר וליישב מחלוקות. בהיעדרו של המלך ישב שם שופט העיר, וזה המקור גם של מטבע הלשון "שערי משפט".  במקרא יש עדויות על מקום חשוב זה בשער העיר. בספר שמואל ב' פרק י"ט פסוק ט' כתוב: "וַיָּקָם הַמֶּלֶךְ וַיֵּשֶׁב בַּשָּׁעַר; וּלְכָל-הָעָם הִגִּידוּ לֵאמֹר הִנֵּה הַמֶּלֶךְ יוֹשֵׁב בַּשַּׁעַר וַיָּבֹא כָל-הָעָם לִפְנֵי הַמֶּלֶךְ".

הידעתם? בכל החפירות הארכיאולוגיות שנעשו בארץ, והיא ברוכה בממצאים ארכיאולוגיים לרוב, לא נמצאה ולו עדות אחת לקיומו של דוד המלך חוץ מבתל דן. ולא במקום נידח בתל, אלא ברחבת השער הגדולה. במאה ה-9 לפנה"ס יצא חזאל מלך ארם דמשק למסע כיבושים בתחום ממלכת ישראל. בתום המסע הוא הציב אַסְטֶלוֹת – כתובות על לוחות אבן– המתארות את מעשיו ומפארות את שמו. חזאל לא המציא את המנהג. גם מלכי מצרים לפניו והרבה מלכים אחרים אחריו הציבו אסטלות ניצחון להאדרת שמם. אפילו שער הניצחון בפריז הוקם בהוראת נפוליאון לאותה תכלית.

אז נחזור לארץ ישראל המקראית? מלך ארם דמשק הציב פה, ברחבת השער של העיר הכבושה, אַסְטֶלַת ניצחון מבזלת מקומית, ובה הוא מתפאר שהרג שבעים מלכים ובהם אחזיהו בנו של יהורם מבית דוד. הכתובת כתובה בארמית באותיות שצורתן כצורת אותיות הכתב העברי הקדום, והיא נמצאה מנותצת. מי שבר את הכתובת בכוונה ואיך היא הגיעה לרצפה? ממלכת ישראל כבשה את דן מידי ארם. ולאחר הכיבוש היה צורך בשיקום העיר ההרוסה. לאות ניצחון, באותם ימים היה נהוג להשתמש בשברים של האסטלה כחלק מהבנייה המחודשת של העיר. שברי הכתובת נמצאו קבועים בקיר וברחבה שלפני השער החיצוני. על אף שחסרים בה חלקים זוהי כתובת רבת חשיבות בחקר המקרא ותולדות עם ישראל, שכן זאת התעודה המקורית היחידה שמופיע בה המונח "מלך בית דוד", והיא מעידה שאכן היה בית דוד.

התפעלתם מהשער? חכו שתראו את השער הבא.

מרחבת השער רדו אל השביל המונגש ופנו שמאלה. לכו עד שתגיעו לרחבת שער אברהם.

טקסט מונגש:

תחנה מס' 7 – השער הישראלי

הגעתם לשער הכניסה לעיר.

ברוכים הבאים, הכנסו בשער!

בימי קדם היו לשער של העיר תפקידים חשובים.

קודם כל, השער היה חלק מהחומה, שהקיפה את העיר והגנה על תושבי העיר מפני אויבים.

ברחבה שליד השער היה שוק.

תושבי העיר ותושבים מחוץ לעיר, הגיעו לקנות אוכל, בגדים, בשמים ועוד.

שער העיר היה גם המקום שבו ישבו המלך והשופטים ששפטו את בני העיר.

ממש כאן ליד השער, מצאו החוקרים אבן עם כתובת מרגשת.

בכתובת מוזכר שמו של דוד המלך.

מדוע אנחנו כל כך מתרגשים? פשוט מאוד –

הכתובת הזו היא ההוכחה הראשונה, כלומר הסימן הראשון שמצאו לכך שממלכת דוד באמת הייתה.

לפני שמצאו את הכתובת, כל מה שידענו על ממלכת דוד היה רק מהכתוב בתנ"ך.

מרגש, נכון? התפעלתם מהשער? חכו עד שתראו את השער הבא.

הכוונה: מרחבת השער רדו אל השביל המונגש ופנו שמאלה. המשיכו לצעוד עד שתגיעו לרחבת שער אברהם.

البوابة الإسرائيلية

نحن موجودون عند بوابة الدخول إلى المدينة. هناك أربع بوابات أخرى غيرها، وهناك سبب لذلك. تقع مدينة دان على حدود مملكة إسرائيل، مثل اليوم  تقريباً، وكانت أيضاً مركزاً مهماً للعبادة، لذلك فهي مُحصنة جيداً بالأسوار والبوابات. نستطيع ملاحظة العتبة بين أعمدة البوابة، وفوقها حجر بارز استخدم لمنع رفع البوابة إذا حاولوا غزو المدينة. كانت للبوابة في الفترة التوراتية وظائف مهمة أخرى عدا عن الحماية. نستطيع رؤية أن البوابة تؤدي إلى ساحة ضخمة. كانت هذه الساحة المركز التجاري للمدينة. وصلت حركة البضائع بين المدينة والقرى والمدن الأخرى إلى هنا، وحجم حركة البضائع هو الذي حدد قيمتها النسبية. إن تبادل البضائع بجانب البوابة هو ما أعطى مصطلح "سعر الصرف" المُستخدم باللغة العبرية حتى اليوم.

كانت بوابة المدينة أيضاً هي المكان الذي جرت فيه المحاكمات. نستطيع رؤية مقعد هام بجانب البوابة وحوله قواعد أربعة أعمدة كانت تحمل مظلة. إنه مقعد الملك عندما كان يأتي لمحاكمة سكان المدينة ولحل النزاعات. في غياب الملك جلس عليه قاضي المدينة، وهذا أصل مصطلح "بوابات الحكم". يحتوي الكتاب المقدس على أدلة عن هذا المكان المهم عند بوابة المدينة.

جاء في سفر صموئيل الثاني، الإصحاح 19 الآية 8: فَقَامَ الْمَلِكُ وَجَلَسَ فِي الْبَابِ. فَأَخْبَرُوا جَمِيعَ الشَّعْبِ قَائِلِينَ: «هُوَذَا الْمَلِكُ جَالِسٌ فِي الْبَابِ». فَأَتَى جَمِيعُ الشَّعْبِ أَمَامَ الْمَلِكِ.

هل تعلمون؟ في جميع الحفريات الأثرية التي أجريت في البلاد، والتي كشفت عن العديد من الموجودات

الأثرية على الأغلب، لم يتم العثور على دليل واحد لتواجد الملك داوود خارج تل دان تل القاضي،

وليس في مكان بعيد في التل، وإنما في ساحة البوابة الكبيرة. في القرن التاسع قبل الميلاد،

انطلق حزائيل ملك آرام دمشق في حملة غزو داخل مملكة إسرائيل. وفي نهاية الحملة،

أقام شواهد حجرية – نقوشاً على ألواح حجرية – تصف أعماله وتمجّد اسمه.

لم يخترع حزائيل هذه العادة، فقد أقام ملوك مصر قبله والعديد من الملوك الآخرين بوضع شواهد النصر الحجرية  لتمجيد أسمائهم. حتى قوس النصر في باريس أقيم بأمر من نابليون لنفس الغرض.

إذن هل نعود إلى أرض إسرائيل التوراتية؟ ملك آرام دمشق وضع هنا، في ساحة بوابة المدينة المحتلة، لوحة نصر مصنوعة من البازلت المحلي، ويفتخر فيها بأنه قتل سبعين ملكاً من بينهم يهوآحاز ابن يهوارم  من نسل داوود.

النص مكتوب باللغة الآرامية بحروف شكلها يشبه حروف الكتابة العبرية القديمة، ولقد وجدت مهشمة. مَن الذي كسر النقش عن قصد وكيف وصل النقش إلى الأرض؟ احتلت مملكة إسرائيل دان من آرام. وبعد احتلالها نبعت الحاجة لإعادة بناء المدينة المدمرة. كدليل على النصر في تلك الأيام، كان مُتبعاً استعمال الأجزاء المكسورة

من لوح الانتصار كقسم من البناء المتجدد للمدينة. تم العثور على حطام النقش مثبتة في الحائط وفي الساحة قبل البوابة الخارجية.

رغم نقصان أجزاء منها، فإن هذا النقش له أهمية بالغة في دراسة الكتاب المقدس وتاريخ شعب إسرائيل، لأنه

الوثيقة الأصلية الوحيدة التي يظهر فيها مصطلح "ملك نسل داوود"، وهي تشهد على أنه كان هنا بيت داوود بالفعل.

هل أعجبتكم البوابة؟ انتظروا حتى تشاهدوا البوابة التالية.

הכוונה

انزلوا من ساحة البوابة إلى السبيل المُتاح ثم انعطفوا يساراً. امشوا حتى الوصول إلى ساحة بوابة إبراهيم.

Station 7 – The Israelite Gate

We’re at the entrance gate to the city. There are four other gates besides this one, and there’s a reason for that. The city of Dan was located on the border of the Kingdom of Israel, a bit like today, and it was also an important cultic center, and so it was well fortified with walls and gates. You can see between the gateposts a threshold with a protruding stone meant to prevent the gate from being lifted during an attempt to conquer the city.  In biblical times, the gate had other important functions besides defense. You can see that the gate leads to a large courtyard. This courtyard was the commercial center of the city. This is where merchandise flowed in and out of Dan to and from the surrounding villages and towns.

The gate was also the judgement place of the city. You can see an important seat next to the gate, around which are four bases for pillars to support a canopy. This was where the king sat when he came to judge the people of the city and resolve conflicts. When the king was absent, the city judge sat here.

That’s where we get the biblical concept of judges or justice “in your gates.” The Bible contains important testimony about the location of the city gate.  Second Samuel chapter 19, verse 9 says: “Then the king arose and sat in the gate. And they told all the people, saying, ‘There is the king, sitting in the gate.’ So all the people came before the king.”

Did you know? In all the archaeological excavations carried out in Israel, which is blessed with abundant archaeological finds, not a single piece of evidence of the existence of King David has ever been found – except at Tel Dan. And not in some remote part of the mound, but at the plaza in front of the great city gate. In the ninth century BCE, King Hazael of Aram-Damascus embarked on a campaign of conquest in the Kingdom of Israel. At the end of the campaign he set up steles – inscriptions on stone slabs – describing his actions and glorifying his name. Hazael did not invent this custom. The kings of Egypt before and after him also set up victory steles to praise their own names. Napoleon Bonaparte ordered the Arch of Triumph built in Paris for the very same reason.

But let’s get back to the biblical Land of Israel. The king of Aram-Damascus installed a victory stele here, at the gate of the conquered city. It was made of local basalt, and on it he boasts that he killed seventy kings, among them Ahaziah, son of Jehoram of the House of David. The inscription is written in Aramaic, in letters very similar to ancient Hebrew, and it was found intentionally smashed. Who broke the inscription and how did it get to the ground? The Kingdom of Israel took Dan from Aram, and after the conquest, the ruined city had to be rebuilt. As a sign of victory, in those days it was common to use fragments of the stele in part of

the renewed construction. The fragments of the inscription were found as part of the wall and the plaza in front of the outer gate. Although parts of it are missing, this inscription is extremely important to biblical research and the history of the people of Israel, because this is the only original document in which the words “house of David” appear, attesting to the fact that there was indeed a Davidic dynasty. And if you think this gate is amazing, wait ‘til you see the next gate.

From the gate plaza, go down to the accessible trail and turn left. Walk until you reach “Abraham’s Gate.”